Gry psychologiczne. Zbiór nr 9

Opis książki

„Gry psychologiczne. Zbiór nr 9” to dziewiąta część serii „Psychologia w formie gry”, poświęcona praktycznemu wykorzystaniu gier psychologicznych w pracy z klientem. Książka pokazuje, jak gra może stać się początkiem pogłębionej rozmowy o tym, co człowiek czuje, czego potrzebuje, czego się obawia, co nadaje jego życiu znaczenie i jakie doświadczenia nadal wpływają na jego codzienne wybory.

WAŻNE! To jest eBook – instrukcja. Karty metaforyczne i gry NIE są częścią produktu.

Autorka nie koncentruje się na przedstawianiu pełnych instrukcji gier. Patrzy na każdą z nich przede wszystkim oczami praktykującego psychologa: z jakim tematem można zaproponować ją klientowi, jaki proces może uruchomić, na co zwracać uwagę w odpowiedziach oraz jakie pytania zadawać, aby doświadczenie powstałe podczas gry stało się materiałem do dalszej pracy psychologicznej.

Pierwszy obszar książki przedstawia gra „Droga do sensu”, łącząca samopoznanie z refleksją duchową. Jej pytania prowadzą do tematów związanych z sensem życia, wartościami, pragnieniami, samotnością, zaufaniem, kontrolą, przebaczeniem, wewnętrzną wolnością i życiowymi wyborami. Szczególnym elementem gry są pytania, rady oraz historie chrześcijańskich świętych, które nie mają być gotowymi odpowiedziami ani wzorem do naśladowania. Mogą natomiast stać się impulsem do zastanowienia się nad własnym życiem.

W pracy psychologicznej ważna jest tutaj również reakcja człowieka na otrzymane pytanie lub myśl. Uczestnik może się z nią zgodzić, odrzucić ją, poczuć złość, opór albo zaciekawienie. Każda z tych reakcji może otworzyć nowy temat. Dzięki temu gra nie mówi człowiekowi, jaki powinien być jego sens życia, lecz pomaga mu zatrzymać się i usłyszeć własne odpowiedzi.

Kolejna część książki poświęcona jest grze „Bez lęku do porodu”, przeznaczonej do pracy z kobietami w ciąży. Jej zakres jest znacznie szerszy niż sam lęk przed porodem. Pozwala rozmawiać o macierzyństwie, obrazie przyszłego dziecka, zmianie własnej tożsamości, relacji z partnerem, potrzebie wsparcia, oczekiwaniach wobec siebie oraz wewnętrznych zasobach kobiety.

Ważnym tematem staje się możliwość przeżywania sprzecznych uczuć. Kobieta może czekać na dziecko i jednocześnie bać się zmian. Może pragnąć bliskości i martwić się utratą własnej przestrzeni. Może chcieć być dobrą matką, a równocześnie obawiać się, że macierzyństwo całkowicie pochłonie jej dotychczasowe życie. Zadaniem pracy nie jest ocenianie tych uczuć, lecz pomoc w ich zauważeniu, nazwaniu i zrozumieniu.

Gra wykorzystuje również obrazy, kolor, elementy pracy projekcyjnej i arteterapeutycznej. Psycholog nie nadaje jednak wybranemu obrazowi czy kolorowi gotowego znaczenia. Punktem wyjścia jest zawsze indywidualne doświadczenie kobiety: co sama widzi, czuje i z czym kojarzy dany obraz. Następnie praca prowadzi od rozpoznania lęku do potrzeb, zasobów, wsparcia i konkretnych sposobów przygotowania się do nadchodzących zmian.

Następny rozdział, „Ukryte w ciele”, kieruje uwagę na związek między emocjami a doświadczeniem cielesnym. Czasami człowiek nie potrafi jeszcze powiedzieć, co czuje, ale zauważa napięcie, ciężar, ścisk, dyskomfort lub inne odczucie w ciele. Zamiast od razu nazywać emocję za klienta, można zatrzymać się przy tym doświadczeniu i stopniowo badać, z czym jest ono dla niego związane.

Praca z ciałem staje się w ten sposób kolejną drogą do lepszego rozumienia własnych przeżyć. Nie chodzi o przypisywanie konkretnym objawom gotowych znaczeń, lecz o uważne badanie tego, jak sam człowiek doświadcza swojego ciała i jakie osobiste skojarzenia pojawiają się podczas pracy.

W książce znalazła się również gra „Przetrwanie rozstania”, poświęcona doświadczeniu zakończenia ważnej relacji. Rozstanie nie zawsze kończy się w chwili, gdy ludzie przestają być razem. Były partner może nadal pozostawać obecny w myślach, emocjach, planach, wspomnieniach i codziennych decyzjach człowieka.

Praca pomaga przyjrzeć się temu, co z zakończonej relacji nadal pozostaje wewnątrz, czego człowiekowi trudno się pozbyć, za czym tęskni, co utracił, a także co chce zachować jako własne doświadczenie. Ważne jest przy tym, że zakończenie relacji nie musi oznaczać jej całkowitego obciążenia negatywnym znaczeniem. Można uznać, że coś było ważne, czegoś nauczyło i pozostawiło część wspólnej historii, a jednocześnie stopniowo budować życie, które nie jest już organizowane wokół byłego partnera.

Dużą wartością całego zbioru są konkretne przykłady rozmów psychologicznych, pytania pogłębiające oraz pokazanie procesu krok po kroku. Czytelnik obserwuje nie tylko samo ćwiczenie, ale również to, jak psycholog może pracować z odpowiedzią klienta: zatrzymać się przy ważnym zdaniu, zadać kolejne pytanie, zauważyć sprzeczność, pomóc odnaleźć potrzebę lub przenieść odkryte znaczenie na rzeczywistą sytuację życiową.

„Gry psychologiczne. Zbiór nr 9” może być źródłem praktycznych inspiracji dla psychologów, psychoterapeutów, coachów, trenerów i innych specjalistów pracujących z ludźmi. Łączy różne sposoby pracy — pytania, metaforę, obrazy, refleksję, doświadczenie cielesne i elementy twórcze — pokazując, jak wykorzystywać je nie jako gotową interpretację człowieka, lecz jako początek rozmowy.

Dziewiąty zbiór serii „Psychologia w formie gry” prowadzi przez bardzo różne doświadczenia: od poszukiwania sensu, poprzez przygotowanie do macierzyństwa i kontakt z własnym ciałem, aż po przeżywanie zakończenia relacji. Łączy je jedno: pomóc człowiekowi lepiej usłyszeć siebie, zrozumieć własne doświadczenie i znaleźć kierunek dalszych zmian.