Pod gruzami Azowstalu. Zniszczyli mnie tak, jak ukraińską ziemię…

Bohaterka, będąc w ciąży, dostaje się do rosyjskiej niewoli. Staje się jeńcem wojennym, ale niezarejestrowanym. W donieckim więzieniu jest wykorzystywana seksualnie przez rosyjskich żołnierzy z frontu. Jako więzień skazany na dożywocie przez rosyjski sąd wojenny traci prawa rodzicielskie do dziecka, które rodzi w prywatnej klinice. Jest ono natychmiast adoptowane przez rodzinę oligarchów. Pielęgniarka, która asystuje przy jej porodzie, postanawia ją uratować od powrotu do więzienia i wywozi ją do rosyjskiej głubinki daleko w głąb Syberii.